डा. ब्योङ चियोल काङ (दक्षिण कोरिया) अनुवाद: चन्द्र गुरूङ संसार डुलिसकेपछि म अब पोल्यान्डको भोजपत्रको जङ्गलमा हिउँ झरिरहेको हेर्छु । आफ्नो घर छोड्ने हरेक मनले चाहना गर्छ आफू एकपटक बसेको भूमिको पछाडि छोडिएको जङ्गली फूलहरुको अल्झिरहने सुगन्ध र प्रिय आवाजको

अञ्जना वर्मा ‘ऐ ! चुप लाग । जति खेर हेरो त्यति बेलै मुस्कुराइरहेकी हुन्छे, ठी–ठी–ठी–ठी हाँसी नै रहन्छे । न कुनै सोच, न कुनै चिन्ता । अलिकति पनि सरम छैन ?’ दीपाकी भाउजूले भनिन् । ‘केको सरम भाउजू ? मैले

इन्जिनियर राकेश कार्की (लस एन्जेलस, अमेरिका) क्रान्तिको राँको कहिल्यै निभ्दैन जबसम्म दुःखको झिल्को बाँकी रहन्छ अभावको झिल्को बाँकी रहन्छ गरिबी, छुवाछुत, जातपात, भेदभाव अनि बेरोजगारीको झिल्को बाँकी रहन्छ जब न्याय पाइँदैन देशकी चेलीको अस्मिता लुट्दा जबसम्म नातावाद र कृपावादले प्रतिभावानहरुलाई

महेश प्रसाईं स्टेटको ‘आइकन’ चिनारीबाट हालीमुहाली थिए कति तामझाम र रेशमी उत्तेजना, अन्तर्राष्ट्रियवादका, पर्देशी बुतामा, के थाहा कालान्तरसित द्वन्द्वित समयचव्रm वाक्पटु नाक बजाउँदै गलाको पासो जादुई पासाले प्रताडित हुने गर्छ, शत शत मातृवन्दनालाई नाघेर हिउँमा टेक्ने यात्रीछाया ‘स्टेटलेस’ जब हुन्छ