रासा
चढ्दो छ मात, बिहानै
गल्दो छ आँत, बिहानै ।
छोडी जानु छ सबै नै
छुट्दो छ साथ, बिहानै ।
देखिन्छ केवल कालो
पर्दो छ रात, बिहानै ।
सुक्दै छ त्यो बोट पनि
झर्दो छ पात, बिहानै ।
भागेर जाँदै छ ‘रासा’
बढ्दो छ घात, बिहानै ।
Facebook Comments Box
Similar Posts
सपना र डर
मधुर भट्टराई (बर्दिबास १४, महोत्तरी) अचेल मलाई सपना देख्न असाध्यै…
सिमल
डा. छायादत्त न्यौपाने म एउटा रूख मेरै जरा जरामा उभिएको…
जर्किन कुच्याउछु !
नाकारा (खोटाङ) मलाई झोक चल्छ र खान्छु रक्सी ……
सडकसँगै बाँच्ने जीवन
चन्द्रबहादुर लामा सडकको किनारबाट सुरू हुन्छ उसको दिनचर्या झुलुक्क एक…
‘म’ जिउँदो छु
युवराज घलेभाइ (गान्तोक, पूर्व सिक्किम, भारत) ‘म’ जिउँदो छु…
सन्तमान
विश्व सिग्देल कालो छालाको निलाम्मे गहिराइमा डुबुल्की लगाउँदै जेठको घाम…