रासा
चढ्दो छ मात, बिहानै
गल्दो छ आँत, बिहानै ।
छोडी जानु छ सबै नै
छुट्दो छ साथ, बिहानै ।
देखिन्छ केवल कालो
पर्दो छ रात, बिहानै ।
सुक्दै छ त्यो बोट पनि
झर्दो छ पात, बिहानै ।
भागेर जाँदै छ ‘रासा’
बढ्दो छ घात, बिहानै ।
Facebook Comments Box
Similar Posts
भोगेन्द्र लिङ्देनका दुई कविताहरू
भोगेन्द्र लिङ्देन गड्तिरका राँकेभूतहरू गड्तिरका राँकेभूतहरू आफ्नै राँकोको उज्यालोमा…
यो धर्तीको प्रिय मान्छे
दियेशरत्न शाक्य मैले पनि मज्जाले पत्याएँ— यो धर्ती, यो भूगोल,…
कुखुरा दङ्ग छ आज
सागर फुयाल बर्लिन, जर्मनी। उसले केही पैसा तिरेर बजारबाट आफूलाई…
मेघको गर्जाइ
के.आर. खम्बु (भद्रपुर, झापा) हुरी चल्ला झैँ छ, पानी पर्ला…
साहिँलालाई चिठी
मुकुन्द लामिछाने (झापा) प्यारो साहिँला, मेरो आँसुले तिम्रो छाती भिजेको…
प्रकृति र मानव
नेत्रबहादुर श्रेष्ठ सृष्टिको सुन्दर सृजना प्रकृति र मानव । चारैतिर…