रासा
चढ्दो छ मात, बिहानै
गल्दो छ आँत, बिहानै ।
छोडी जानु छ सबै नै
छुट्दो छ साथ, बिहानै ।
देखिन्छ केवल कालो
पर्दो छ रात, बिहानै ।
सुक्दै छ त्यो बोट पनि
झर्दो छ पात, बिहानै ।
भागेर जाँदै छ ‘रासा’
बढ्दो छ घात, बिहानै ।
Facebook Comments Box
Similar Posts
प्रेमको घोषणासभा
केशव सिग्देल एउटा भव्य घोषणासभामा मैले पनि पढेको हुँ प्रेमको…
एक मुट्ठी सपना
भोलानाथ सुवेदी महोदय, हृदयको अन्तर कुनाका दृष्टिमा पर्दा लागेपछि म…
हामीले आर्ज्याको
तेजप्रकाश श्रेष्ठ (प्रतिभाकुञ्ज, तीनथाना १५, चन्द्रागिरि, काठमाडौँ) ग्वङ्गचुली ! चन्द्रागिरिको…
जीवन एक शून्य आकाश
जितेन्द्र रसिक हुरी चले त के भो ? ऊ आफै…
देशले जितेछ भने
त्रिलोचन सुवेदी (बर्दिया) देशले जितेछ भने दलौँला अनुहारभरि अबिर बजाउँला…
वरको बोट
शकुन्तला जोशी उँधै बगिजाने तमोरमा थकानको लामो सुस्केरा छोडेर बोक्सेको…