रासा
चढ्दो छ मात, बिहानै
गल्दो छ आँत, बिहानै ।
छोडी जानु छ सबै नै
छुट्दो छ साथ, बिहानै ।
देखिन्छ केवल कालो
पर्दो छ रात, बिहानै ।
सुक्दै छ त्यो बोट पनि
झर्दो छ पात, बिहानै ।
भागेर जाँदै छ ‘रासा’
बढ्दो छ घात, बिहानै ।
Facebook Comments Box
Similar Posts
मान्छे
अनुप सुब्बा (नागरी फार्म, दार्जिलिड, भारत) अचेल, मान्छेले डिजिटलाइजेसन् आँखाले…
तिमीलाई म फेरि भेट्ने छु
साकुचा तिमीलाई म फेरि भेट्ने छु । तिमीले पिउने चियाको…
कोही यस्तो म
साहित्य भट्टराई (सूर्योदय ७, कन्याम, इलाम) म रातो टीकामा रमाउँदा…
गजल
त्रिविक्रम पाण्डे (दोलखा, कालिन्चोक ७, सुनखानी, सित्का) अनेकौँ आँखासँग यहाँ…
नयाँ वर्ष
भुवन रोका “मित्रजी” खोटाङ नेपाल(हालः टोकियो जापान) नयाँ पाईला…
थाहा छ तर …
प्रकाशमणि दहाल एउटा अगुल्टो बल्दैन, थाहा छ । तर…