रासा
चढ्दो छ मात, बिहानै
गल्दो छ आँत, बिहानै ।
छोडी जानु छ सबै नै
छुट्दो छ साथ, बिहानै ।
देखिन्छ केवल कालो
पर्दो छ रात, बिहानै ।
सुक्दै छ त्यो बोट पनि
झर्दो छ पात, बिहानै ।
भागेर जाँदै छ ‘रासा’
बढ्दो छ घात, बिहानै ।
Facebook Comments Box
Similar Posts
DESTINY
By Bhogendra Lingden Two birds Two hearts Unexpectedly Meet in…
हामी
अनुज श्रेष्ठ ‘पृथक्’ (पेप्सीकोला, काठमाडौँ) एक प्रकृतिको छेपारो उस्तै प्रकृतिको…
समयको घट्ट !
छविरमण सिलवाल अँध्यारो चिर्नको लागि घाम झुल्कनुपर्छ प्यास मेट्न पानी…
केही सामयिक हाइकुहरु
विवेक दुलाल क्षेत्री ‘दमक’ (दमक ७, बगैँचामार्ग, झापा) १. यो…
चेपाङको गीत
बाबुराम श्रेष्ठ यात्री (सिन्धुली) पृथ्वीमा उज्यालो नखस्दै पाखाभरि उक्लन्छ हाम्रो…
तमाम विभेदहरूको विरूद्धमा
विराट किराती (झापा) म यतिबेला आफ्नो विरासत खोजीरहेछु । जस्तो…