श्रीराम दाहाल
यसो हेर्छु टोलाउँछु !
यी छोरीको झोला दिनदिनै मोटाउँदै छ,
अनि छोरीलाई हेर्छु दुब्लाउँदै छिन् दिन दिन ।
छोरीलाई कुपोषण भएको हो कि,
झोलालाई ज्यादा पोषण !?!
Facebook Comments Box
Similar Posts
टुक्का कविता
अरूणबहादुर खत्री ‘नदी’ (बुढानीलकण्ठ ४, पासीकोट, उज्यालोबस्ती, काठमाडौँ) कसरी भनौँ…
आशाको उत्पादन
गोलेन्द्र पटेल (उत्तर प्रदेश, भारत) उठ वत्स ! बिहानैदेखि…
गाउँको कविता
विनोद नेपाल सहरको कोलाहलभन्दा पर, जब पुगेँ कविता खोज्दै गाउँ…
अन्तिम उत्सव
रमी प्रिया ममताको भरिलो रङ टाँसेर उकालीओराली फैलिएको जङ्गल बादलको…
मेरो बुढो घर
प्रमोद नेपाल वीरगन्जको गहवामाई मन्दिरको दक्षिणपूर्व दिशामा ठडिएको थियो एउटा…
DESTINY
By Bhogendra Lingden Two birds Two hearts Unexpectedly Meet in…