वासु घिमिरे
जीवन महँगो छ,
व्यवस्थापन कठिन छ,
सिक्नु छ, सिकाउनु छ ।
तिम्रै झल्को तिम्रै तिर्सना,
बरू मलाई छोडिदेऊ सम्झन,
गाह्रो भयो तिमीलाई बिर्सन ।
बरू जाऊ खोली तरेर,
बसाइँ सरेर,
नफर्किने गरेर ।
मनै त हो,
मनलाई बाँधौँला, सकी नसकी हाँसौँला,
तोकिएको समयसम्म बाँचौँला ।
ठाकुर बेलवासे आफ्नै आँसुको भेलमा डुब्दै आफन्तहरुको मुटुबाट झरेको पहिरोमा…
रमी प्रिया ममताको भरिलो रङ टाँसेर उकालीओराली फैलिएको जङ्गल बादलको…
अनुज श्रेष्ठ ‘पृथक्’ (पेप्सीकोला, काठमाडौँ) एक प्रकृतिको छेपारो उस्तै प्रकृतिको…
नेत्रबहादुर श्रेष्ठ ए हामी नेपाली सधैँभरि महँगी मार खानुपर्ने चोट…
डा. बमबहादुर थापा जिताली शास्त्रीय छन्दका छाँगा, छहरा छन् सँगै…
महेशराज खरेल (कोटेश्वर, काठमाडौँ) म दृष्टिले एकलव्य भएर तिम्रो आगमनको…
