धेरै पहिलादेखि भनेको हुँ –
सरकार ! मेरो मनलाई बाँध
यी आँखामा चट्टानी जाली लगाऊ
म भक्कानिएँ भने
तिम्रो घर अछुतो रहने छैन
अनि
ऊ गाउँ छोडेर सहर पस्यो
यी आँखाहरु भने
रसाइरहन्छ बगिरहन्छ, बगाइरहन्छ ।
न सरकार आइपुग्छ
न पुग्न सक्छु
म उसको दैलो ।
डा. श्यामप्रसाद न्यौपाने कौवाहरुका आँखाले देख्दैन खेतखलिहानमा लहलह झुलिरहेका सुवर्णमय…
मुकुन्द पोखरेल कुमालकोटी किरा जातीय श्यामसुन्दर जीव हो । यो…
नन्दलाल आचार्य तपाईं कवि नै हो– र कविताकै गन्धले रूमलिएको…
राजु प्रधान ‘हिमांशु’ (डाउहिल, खरसाङ, भारत) जब पनि विचारको आँधी…
समा श्री गिलो छातीमा छोडेका पदछाप अब गिलो रहेनन् चट्टान…
जीवन आचार्य ‘निश्चल’ आज सबेरै बोकेर हातमा कमन्डलु र त्यसभित्र…
