धेरै पहिलादेखि भनेको हुँ –
सरकार ! मेरो मनलाई बाँध
यी आँखामा चट्टानी जाली लगाऊ
म भक्कानिएँ भने
तिम्रो घर अछुतो रहने छैन
अनि
ऊ गाउँ छोडेर सहर पस्यो
यी आँखाहरु भने
रसाइरहन्छ बगिरहन्छ, बगाइरहन्छ ।
न सरकार आइपुग्छ
न पुग्न सक्छु
म उसको दैलो ।
ज्ञानुवाकर पौडेल आसन्न मृत्यु खोकिराख्यौ बोझ जिन्दगीको बोकिराख्यौ । गाँस्यौ…
अशोक रोका (डुवर्स, भारत) बैठककोठामा सजाइएका माटाका फलहरु मेरो सानो…
भावकेशर बराल पहिलो दृश्य एउटा गुलाबी कार सडक ढाकेर…
सागर फुयाल एक अनन्त यात्रा सकेर भयो लौ बिहानी…
सुभाषचन्द्र पौडेल ‘भीमफेदीया’ (धुम्बाराही, काठमाडौँ) तिमी मेरो ठाउँमा आउँदा तिमीसँगै…
सुदीप पोखरेल म विश्वविजयाकाङ्क्षी छु त्यसैले मेरा लागि जमिनको महङ्खव…
