त्यो दिन कहाँ, न त्यो रात कहाँ
मुखले मात्र ठिक्क, त्यो साथ कहाँ ।
मार्नलाई मारिन्छ बात, तृष्णा मेटाउन
तर यो मर्मबाट आउने, त्यो बात कहाँ ।
कौमार्य सुगन्धले हर कोही लर्खराउँथे
यो कृत्रिम सौन्दर्यमा, त्यो मात कहाँ ।
रुप र पैसासँग माया साटिन्छ अचेल
अश्रु मिश्रित, ती चिट्ठीका खात कहाँ ।
नारायण निरासी थारु यादव शत्रुका अघि परी लड्छन् सिमानातिर सीमास्तम्भ…
लोकेश साउद (बैतडी) जब बर्सातले बिदाइका हात हल्लाउने छ यो…
रमी प्रिया ममताको भरिलो रङ टाँसेर उकालीओराली फैलिएको जङ्गल बादलको…
कमलीकान्त भेटुवाल (सुन्दरबजार, कीर्तिपुर, काठमाडौँ) नेपाली हुँ भन्छ सफा सभ्य…
विश्व सिग्देल रात बाक्लिँदै छ–पत्रपत्र झ्याल खोल्छु तत्काल कुकुर…
सागर फुयाल बर्लिन, जर्मनी। उसले केही पैसा तिरेर बजारबाट आफूलाई…
